Eergisteren kwam F1-Club Racing met twee teams aan de start in First Kart Inn te Machelen. F1-Club.be werd verdedigt door Stefan, Jorg, Juan en Simon. Voor Scuderia F1-Club kwamen Rutger, Tim, Jorge en Thomas in actie.

Stefan startte tijdens de training en klokte als snelste chrono een 52.0. Deze tijd werd tijdens de hele oefensessie niet meer verbeterd door zijn teamgenoten. Ook bij Scuderia F1-Club kwam niemand aan Rutgers tijd, die de snelste chrono wist te rijden voor het team.

De keuze was voor de hand liggend: Stefan was de piloot bevoegd voor de kwalificatie. Bij Scuderia F1-Club werkte Rutger al een tactiek uit: Thomas start de race. Mits het team een miserabele kart had – waarvan het gaspedaal bleef hangen en een grootschalig gebrek aan grip – besloot Rutger om zijn stint in te lassen als de kartwissel gebeurd was. Dit zou hem in staat stellen veel tijd goed te maken.

F1-Club.be wist een zesde startpositie te bemachtigen, terwijl Scuderia F1-Club slechts op een 25^ste positie stond. De race was echter van lange duur; niets was gewonnen, niets was verloren.

Stefan startte wonderwel voor F1-Club.be. De vijfde en vierde positie kwamen meteen onder vuur te liggen en het duurde niet lang vooraleer onze man uit Tongeren nóg twee plaatsen opschoof. De piloot die hij inhaalde kon hem echter heel goed volgen en het duo reed verder aan verschroeiend tempo. Even later moest Stefan P4 weer inwisselen voor P5 toen hij werd ingehaald door zijn naaste achtervolger. Ook het verkeer maakte de zaken er niet makkelijker op; één van de redenen waarom Stefan even later terug op de zesde plaats rondreed. Maar Stefan reed geen één uur, maar twee, en dat wierp zijn vruchten af. In het tweede uur schoof hij op naar een derde plaats en schakelde hij nog een versnelling hoger. Met een tijd van 50.9 was F1-Club.be op dat moment podiumwaardig.

Stefan vertelde: “Bij de start kon ik direct aanklampen bij P5, maar inhalen was ongelofelijk moeilijk. Ik slaagde daar echter in toen we gestart waren met dubbelen. Ik koos de juiste lijn en slaagde erin P5 over te nemen. Ik kon daarna aanklampen bij P4 en ook daar kon ik een positie goedmaken. Doordat ik in een duel gewikkeld was, was het wel moeilijk om naar P3 te rijden.”

“Dankzij de twee uur durende stint schoof ik echter op naar P3. Ik kon een voorsprong van 15 seconden uitbouwen op P4 en ik had slechts 30 seconden achterstand op P1. Het was een ongelofelijk goed gevoel om twee uur aan een stuk te rijden.”

Bij Scuderia F1-Club kende Thomas een moeizame start. Toen de koplopers over start/finish reden had Thomas al een kwart van het circuit achterstand opgelopen. Hij bleef echter ‘bumperkleven’ bij zijn voorganger, maar werd even later rondgeduwd. Hierdoor kwam het team in laatste stelling te rijden, maar dit mocht de gemoederen niet bedaren voor het team. Ze gingen voor een serieuze comeback. Thomas liet een constant tempo opmeten en slaagde erin als 22^ste binnen te komen na hun eerste stint.

Tim stond klaar om het stuur over te nemen. Aanvankelijk reed hij hoge 53’ers, maar al snel kwam onze man uit Aalst in zijn ritme. Hij maakte jacht op P21. Mits dit team om het half uur een pitstop inlaste, moest Scuderia F1-Club geen rechtstreeks duel aangaan met het team in 21^ste stelling. Algauw schoven ze op in de ranking en werd de jacht op P20 geopend. Beetje bij beetje naderde het tweede F1-Club Racing-team op de teams voor hen. Opgeven was geen optie, en dat was duidelijk toen Tim het stuur liet overnemen door Rutger, die supergemotiveerd was om vanaf een 18^de positie de kloof te dichten met F1-Club.be.

Nadat Stefan zijn twee uur durende stint vervolledigd had, nam Juan het stuur over. Met vijftien seconden voorsprong op P4 ging het close zijn om als derde de pitstraat uit te rijden. Mits Juan extra gewicht moest meesleuren, boette dit in de pitstoptijd. Juan kwam als zesde terug de baan op, vlak achter de vierde en vijfde positie.

“Het was de eerste keer dat ik met bijkomend gewicht reed,” begon Juan. “Maar dankzij een inlegstoeltje zat ik nooit echt comfortabel in de kart. Mijn eerste stint was dan ook niet super; ik was twee seconden per ronde trager dan Stefan. Daarna ben ik ook nog twee keer gespind, waarvan 1 mijn schuld was.”

Rutger reed een heel belangrijke stint voor Scuderia F1-Club door zich op te werken van P18 naar P13. Hiermee dichte hij de kloof met F1-Club.be, op dat moment in negende stelling. “Toen ons team eindelijk een nieuwe kart kreeg toegewezen, merkte ik onmiddellijk een verbetering op,” zei Rutger opgelucht. “We waren van P18 naar P13 opgeklommen. Iedereen deed hard zijn best, en we probeerden elkaar voortdurend te motiveren. Uiteindelijk finishten we op een twaalfde positie – en daar ben ik persoonlijk heel tevreden mee! Ik denk dat Scuderia F1-Club bewezen heeft dat het niet moest onderdoen aan F1-Club.be en dat was uiteindelijk ook de bedoeling.”

Nadat Juan was teruggevallen naar een achtste stek voor F1-Club.be, was het aan Jorg om zich te bewijzen. De Lovendegemnaar deed een uitstekende job door als tweede snelste rijder van het team jacht te maken naar voren. Helaas moest Jorg de brokken lijmen die Juan veroorzaakte. Een inhaalrace lag terug in het verschiet, maar met een ietwat tragere kart, was dit niet gemakkelijk.

Jorg zei: “Mijn stint ging prima. De kart was dan wel niet de beste van het veld, op de rechte stukken kon hij de anderen goed bijblijven. Het was pas in de bochten dat ik wat tijd verloor omdat ik nogal wat last had van overstuur. Dat moest ik counteren door het gaspedaal wat te temperen, maar dat dit niet ideaal was voor de tijden kan je wel al raden. Onder de 52s geraakte ik niet, maar toch kon ik de kloof met de voorliggers verkleinen.”

Simon had nog nooit gereden in FKI, en dat bleek aan zijn tijden. Hij klaagde van constante pijn en reed 45 minuten aan een ietwat zwak tempo. Achteraf bleek dat de pedalen verstelbaar waren, en dat dit beter uitkwam voor hem. F1-Club.be besloot om Simon binnen te halen om de schade wat te beperken. Jorg ging de taak op zich nemen om zijn stint te verlengen naar anderhalf uur.

De Oost-Vlaming breekt hiermee een nieuw record: voor het eerst in zijn carrière rijdt hij een stint van anderhalf uur. Hiermee sprong hij in de bres voor het team en redde hij wellicht onze tiende plaats.

“Ik vreesde al het ergste toen ik de kart van Simon overnam om nog een anderhalf uur te rijden tot de volgende kartwissel, maar die vrees was ongegrond. De kart stuurde ideaal, geen onder- of overstuur. Ik geraakte meermaals in de 51s maar nog ietsjes meer motorvermogen was leuk geweest om die tijden nog wat te doen verlagen. Geen nood echter, want schijnbaar kon ik weer goed jacht maken naar de mensen voor ons,” zei Jorg.

Scuderia F1-Club kreeg het niet makkelijk te verduren doorheen deze uithoudingswedstrijd. Toch slaagde het team erin constant sneller te zijn dan het A-team, een hele verrassing. Thomas en Tim zetten alles op alles om het A-team het nakijken te geven.

Nadat Jorg een ongelofelijke uitputtingsslag wist te doorstaan, nam Juan tijdens de tankbeurt de rol van Jorg over. Positief was dat ze voldoende tijd hadden om lood in de kart te leggen. Extra seconden gespaard dus. “Ik voelde dat de kart beter was in mijn tweede stint. De tijden gingen omlaag en werden ook constanter. Het laatste half uur was echter een fysieke uitputtingsslag. Ik vind niet dat ik kan terugkijken op een geslaagde dag, maar we hebben alleszins ons doel behaald: een top-10-klassering. Proficiat dus aan het hele team!”

Ondertussen probeerde Rutger koste wat het kost de situatie onder controle te houden. De eerste twee uren waren moordend voor Scuderia F1-Club, maar niet voor onze Rutger Vanhee. Hij ging er weer tegenaan, en dat zal de concurrentie geweten hebben!

Simon legde de laatste stint af voor F1-Club.be. Rijdend op een tiende positie leek P9 niet meer mogelijk. Ook P11 kwam snel naderen. Met nog 20 minuten op de klok hadden we nog maar 45 seconden voorsprong op P11. Simon hield het hoofd echter cool en kon af en toe 51’ers rijden. Een top-10 finish werd het voor F1-Club.be!

Scuderia F1-Club maakte ook een eindspurt naar de eindmeet. Ze hadden een chaotische race, maar konden terugkijken naar geweldige prestaties. Jorge reed uiteindelijk het team naar een 12^de stek toe. Dit deed hij door in de laatste stint nog het team – dat toen in 12^de stelling reed – in te halen.

Rutger vatte de 8 urenrace kort samen: “Beide teams hebben zeer sterk gereden, en ook op strategisch vlak zat alles goed. Ik wil iedereen van het team dan ook bedanken voor hun inzet. Ik wil hierbij ook nog Thomas extra bedanken, want het was aangenaam en vooral sterk gezelschap. Het was zijn eerste race bij F1-Club Racing, en voor mijn part was dat de eerste van vele!”

Vandaag werd de benefietrace ten voordele van Blue Star Racing gehouden op het circuit te Worldkarts, waar dit jaar ook het WK Indoorkarting zal doorgaan. F1-Club.be is een partner van Blue Star, dus de twee F1-Club Racing teams waren dan ook onmisbaar.

F1-Club Racing bestond uit Kevin Tratsaert, Stefan Jacobs en Rutger Vanhee, terwijl het tweede team bestond uit Jorg Soens, Tibo Verkest en Tim Raes. In de briefing lootte Stefan kart nummer 33 – de kart waarmee hij vorige maand een frustrerende race in het ASFC reed – terwijl Jorg voor het tweede team kart nummer 2 lootte – de kart waarmee Blue Star-piloot Gregory Laporte de ASFC-race wist te winnen.

Met een kwalificatiesessie van 20 minuten startten Rutger en Jorg met hun kwalificatiesessie. Al snel bleek dat kartje 33 verbetering aangebracht gekregen had, want Rutger zette zich provisoir op een derde stelling. Daarna nam Stefan het stuur over en zakte even later terug naar P12, maar Kevin Tratsaert – finalist van de lichtgewichten voor IKWC 2008 – zette al gauw de puntjes op de i door alsnog een zesde chrono te rijden. Het tweede team kwalificeerde zich net buiten de top-10 op een elfde stelling.

Kevin en Tibo besloten om de start te verzorgen voor beide F1-Club Racing-teams. Kevin kende een moeilijke start, maar kon zijn positie behouden terwijl Tibo onmiddellijk doorstootte naar de achtste stelling. Mathieu, de man in vijfde stelling, hield echter heel het veld op waardoor er al vlug een kloofje geslagen werd met P4 en P5. Kostbare tijd ging verloren, terwijl de teamgenoten van Kevin verschillende strategiën bespraken om tijd te winnen. Na lange beraadslaging slaagde Kevin er toch in om Mathieu in te halen en nestelde zich zodoende op P5. Met Tibo ging het minder vlug. Vastzittend achter Lindsey Vigne zag hij talloze ronden deze vrouwelijke pilote voor hem rijden. Een inhaalmanoeuvre bleef wel uit, maar Lindsey kwam pitten, dus Tibo drukte het gaspedaal volledig in.

Rutger nam de tweede stint voor zijn rekening voor F1-Club Racing, terwijl Jorg de tweede stint verzorgde. Het was echter verplicht om twee pitstops (tankbeurten) af te werken tijdens de 250 ronden durende wedstrijd. Voor het eerste team verliep dit vlekkeloos en kon men snel P5 terug overnemen, maar het tweede Racing-team verloor al snel zicht op de top-10. Jorg bouwde adrenaline op en probeerde dit te vertalen in een extra boost.

Rutger kreeg echter snel weerstand van Team Austria, een Oostenrijks team dat kwam testen voor het WK Indoorkarting in augustus. Rutger kreeg echter een onterechte blauwe vlag, en stond niet op zijn strepen. Team Austria nam P5 voor hun rekening, terwijl Rutger al snel teruggewezen werd naar P7. De Kortrijkzaan haalde alles uit zijn kart en probeerde alsnog het verschil minimaal te houden voor Stefan, die de laatste stint voor zijn rekening nam.

Vermoeidheid speelde parten bij Jorg. Na een half uur racen zocht hij de pits op en nam Tibo nog vlug even het stuur over. Vasthangend op P14 nam Tim de laatste 83 ronden voor zijn rekening.

In de laatste stint zag Stefan zijn ploegmaat van het andere team – Tim Raes – voor zich uitrijden. Een ideale motivatie om de kloof te dichten. Stefans positie was vrij safe, waardoor hij de achtervolging op zijn teamgenoot aanging. Na talrijke ronden vond hij de aansluiting en passeerde hij hem ook dankzij het sportieve rijgedrag van Tim. Zo reed het duo een lange tijd achter elkaar op weg naar de 250^ste ronden op de zwart/wit geblokte vlag te zien. Het is echter zo dat Tim een lekke band kreeg in de laatste ronde. Hierdoor leverde het tweede team alsnog één plaats in en gaat het met P15 naar huis. Stefan verzekerde P7 voor het eerste team.

Het hele F1-Club Racing-team bedankt Blue Star voor haar sublieme organisatie!

F1-Club Racing is twaalfde geworden in de 24 uren race op het circuit van Worldkarts te Kortrijk die afgelopen weekend werd verreden. Voor het team was dit de eerste uithoudingsrace van dergelijk formaat en alvast een ervaring om niet te vergeten.

Het team bestaande uit Remi Buntinx, Alexander Cuvelier, Stefan Jacobs, Jorge Maenen, Tim Raes, Jorg Soens, Daan Vanhamme en Rutger Vanhee werkte zich doorheen pijn, zweet, koude en vermoeidheid naar de finish van de ongetwijfeld lastigste race uit het bestaan van ons team.

Tijdens de vrije oefensessie was het zaak om de kart en het circuit te verkennen. Voor sommigen onder onze piloten lag dat niet voor de hand. Remi en Jorge hadden namelijk nog geen ervaring op de lay-out zoals die er lag voor de 24 uren. Maar al snel werd duidelijk dat dit geen probleem zou vormen. Onze twee piloten pasten zich namelijk bijster snel aan en klokten algauw dezelfde rondetijden als de meer ervaren rotten.

Uiteindelijk bleek Daan, onze gastrijder afkomstig uit de Belkart, de snelste van het team te zijn. We kozen er dan ook voor om hem de kwalificatie te laten rijden. Hij reed een foutloze ronde, maar kwam jammer genoeg niet verder dan de 11de startplaats. Vervolgens bereidde hij zich mentaal voor op de start.

Die start verliep aanvankelijk goed. Daan wist al onmiddellijk een paar plaatsen te winnen maar dan ging het bergaf.
“We werden al snel langs alle kanten aangetikt, ik ging de kant in en daardoor ben ik ook veel plaatsen verloren,” vertelde Daan. “De kart had ook enorm veel onderstuur, sommige momenten stond het stuur 90° gedraaid en schoven we nog een halve meter vooruit.”

Na twee uur werd tijdens de stint van Stefan besloten om de mechaniekzone binnen te rijden om aanpassingen te laten doorvoeren aan de bandenspanning. Die aanpassingen hadden meteen hun uitwerking, want de kart draaide al snel een halve seconde sneller dan voorheen.

Stefan vertelt over de moeilijkheid van dit voorval: “Het team probeerde mij halfweg mijn stint iets duidelijk te maken, maar ik kon niet opmaken wat. Ze wezen in de richting van de mechaniek en vertelden mij dat ik de traagste op de piste was. Naar verluidt zou de bandenspanning niet meer optimaal geweest zijn. Het duurde enkele ronden eer ik wist wat ik moest doen.”

Vier uur na de start was het de beurt aan Remi, maar een jammerlijk accident in de nabijheid van de brug bezorgde hem een gekneusde schouder en ribben tijdens het midden van zijn stint. Vol doorzettingsvermogen en volharding probeerde Remi toch nog zijn stint af te werken. Na afloop werd echter in de EHBO beslist dat hij op controle moest naar het ziekenhuis. De 24 uren kenden voor Remi hier hun teleurstellend einde.

Alhoewel zijn blessure hem zwaar viel, draaide hij toch nog mee in het team om alles een beetje in goede banen te leiden. “Het was moeilijk om te aanvaarden dat mijn race erop zat, maar ik wil graag iedereen bedanken voor de steun die ze me gaven.”

Het team reed rond op de 11de plaats en lag in strijd met Senna Racing voor een plaats binnen de top-tien.

Jorg zei: “Een 24 uren is lastig en dat bewees mijn eerste stint al. Ik kreeg het al lastig na een halfuur rijden, maar het is een kwestie van doorzettingsvermogen. Toch kreeg ik het geklaard om mijn stints meestal een uur te laten duren zodat we zo min mogelijk terrein verloren in onze strijd om een plaats in de eerste tien.”

De nacht viel en het werd voor iedereen wat lastiger. Uiteindelijk bleek dit echter één van onze pluspunten te zijn. Daan slaagde erin op te schuiven van plaats 11 naar 9 tijdens zijn stint. Tim ging op hetzelfde elan verder. Na een korte nachtrace werd het stuur doorgegeven aan Stefan.

Stefan: “Om één uur werd ik gewekt om mij voor te bereiden op een nachtelijke rit in het verre Kortrijk. Tot mijn verbazing was ik niet echt moe, maar door een miscommunicatie met het team kwam ik binnen voor een tankbeurt wat achteraf niet gebeurd had moeten zijn.”

Het was voor niemand gemakkelijk tijdens de nachtelijke uren. De barre koude van die nacht zorgde voor heel wat leed, vooral aan de handen die er bevroren leken uit te komen. Aan de snelheid raakte de kilte echter niet. Er werd vlot tijden in de 41 gedraaid, iets wat onze positie verstevigde.

De morgen was in aantocht en onze kart leek weer even stil te staan in de mechaniekzone. Alex zat achter het stuur en had opgemerkt dat er een bout was losgekomen bij het rechtervoorwiel. Met een paar ronden op de klok verloren te hebben, hervatte hij de race echter. Een 11de positie was het resultaat.

Maar F1-Club Racing was niet uit haar lood geslagen en probeerde zich weer een weg naar boven te werken. Door de consistente prestaties van alle piloten hadden we daarom weer uitzicht op een plaats in de top tien.  Maar de lichamen takelden af, zo wist ook Tim – die echter een rare fysiek in petto had.

Hij legde uit: “De eerste vijftien tot dertig minuten zat ik kapot en ook nu moest ik gaan tanken en iets daarna was ik alle vermoeidheid vergeten. Ik had het voordeel altijd te kunnen aansluiten na een snellere rijder en deze enkele ronden in zicht te houden.”

“De vreemde fysiek van Tim betekende dat hij zich eerst kapotreed in het eerste kwartier en daarna een tweede adem vond toen zijn stint teneinde liep. Heel vreemd, maar ons hoorde je niet klagen,” zei Jorg.

Rutger liet het niet aan zijn hart komen. Hij was de piloot die van ons team het meeste uren voor zijn rekening nam. Een uur aan een stuk doorrijden bleek voor hem geen probleem te zijn, en wat belangrijker is – zijn rondetijden leden er niet onder.

Bij Daan, onze snelste piloot, was dat niet het geval. Onze man uit Zaventem had algauw last van vermoeidheid en krampen in de spieren. Zijn laatste stint beperkte zich dan ook maar tot een halfuur.

Tijdens de eindspurt naar de finish kwamen verschillende kwaaltjes naar boven bij Stefan, die het plan had het laatste uur op zich te nemen. We besloten echter Tim een deel van de laatste stint voor zijn rekening te nemen, waarna Stefan zorgde voor de finish van de 24 uren.

Voor Tim was de laatste stint een verademing: “Heel de laatste stint heb ik zitten zingen in de kart “samen op de moto”, hoe onnozel het ook lijkt maar het was fun, ik zat fris en had nergens meer last van.”

“Na mijn ontbijt tastte de vermoeidheid mijn systeem aan, waardoor ik last kreeg van ademhaling, vermoeidheid, spierpijn,” vertelde Stefan. “Hierdoor heeft het team Tim nog moeten inzetten om mijn stint in twee te splitsen. Dit zorgde ervoor dat ik slechts het laatste half uur moest rijden. Mijn vermoeidheid en ademhalingsproblemen verdwenen echter als sneeuw voor de zon dankzij de adrenaline.”

Met nog een halfuur op de klok leek de tiende positie veiliggesteld, maar het noodlot sloeg toe in het laatste kwartier. Stefan stond opeens tegen de afsluiting geparkeerd tengevolge van een platte band. Een grote domper voor iedereen van het team…

“Ze sleepten mijn kart naar de mechaniek, monteerden een nieuwe band, maar de stuurstang leek krom te zijn. Hierdoor kon ik niet meer volledig op de limiet rijden,” aldus Stefan.

Jorge, die tijdens de hele 24 uren sterk presteerde, was tevreden met de prestatie van het team ondanks de tegenslag in de slotfase: “Ondanks dat we tevreden zouden zijn met een top-10, had ik het gevoel dat we meestreden om die overwinning. Het team hing heel sterk samen en het was een onvergetelijk weekend! We hadden jammer genoeg wat pech op verkeerde momenten, maar dat maakt allemaal niet uit in feite. Het was onze eerste 24u race en ik denk dat we er veel uit zullen leren voor in de toekomst!

“Ik wil tot slot nog iedereen bedanken voor een fantastisch maar wel pijnlijk weekend,” zei Tim. “We hebben elkaar beter leren kennen en dat is altijd wel fijn.

F1-Club Racing wil ook graag haar sponsors bedanken voor hun steun, met name S. Televisie, Hogeschool West-Vlaanderen en Algemene zonneweringen Huis Saeys – Van Impe!

Ook onze felicitaties aan Blue Star voor hun sterke podiumplaats en een negende positie – die er kwam ondanks de vele pech.

De volledige uitslag

Vier rijders van het F1-Club Racing-team die volgend weekend zullen deelnemen aan de 24 uren van Worldkarts hebben gisteren een test afgelegd op het Kortrijkse circuit. Het ging om Stefan, Rutger, Tim en Jorg. Jeroen, die echter niet zal deelnemen aan de uithoudingsrace, was ook van de partij.

De eerste heat vond plaats om 18.30. Jeroen Winters, komend uit Kortrijk, werd aanzien als de te kloppen man en zo bleek ook. Het circuit lag er wat glad bij, iets wat voor veel verrassingen zorgde, zelfs voor de ervaren rijders. Rijdend op een schaatsbaan verloor elke piloot wel eens de pedalen. Jeroen werd verrast in de eerste bocht, waardoor hij kennis maakte met de flexi-track, terwijl Stefan een harde klap te verduren kreeg na een crash in de voorlaatste bocht. Dit zorgde voor de nodige waarschuwingen zodoende de rijders hun rijstijlen konden aanpassen. Met tijden die reeds vier seconden trager waren dan het baanrecord, wist Jeroen toch de snelste tijd over te nemen van Stefan. Jeroen klokte een ijzersterke ronde en won de heat met één seconde voorsprong. Tim moest reeds twee seconden toegeven op Jeroens tijd, terwijl Jorg een zwarte vlag kreeg voor inhalen onder een gelevlagsituatie.

 

In de tweede heat werd duidelijk dat de baanomstandigheden al veel beter waren geworden. Het lag niet meer zo vochtig als voorheen – tenminste niet op de ideale rijlijn. Het gevolg was dan ook dat de rondetijden lager kwamen te liggen. Jeroen perste er een 34’ uit, op een tiende gevolgd door Jorg. Stefan volgde op een seconde, waardoor hij net voor Tim eindigde.

De derde sessie toonde aan dat de baan terug ‘normaal’ berijdbaar was. Met weer een dominerende Jeroen die een 33.6 op de klokken zette, kon Jorg de tweede tijd realiseren. Met zijn 34.0 was Jeroen de enige die onder de 34  seconden kon duiken. Tim vond een nieuwe versnelling, waardoor hij zich kon profileren als derde snelste F1-Club Racing-rijder. Stefan moest de duimen leggen voor zijn teamgenoten, daar hij reeds 1.1 seconde moest toegeven op Jeroen.

Rutger stak zijn neus aan het venster tijdens de vierde sessie en besloot om mee te rijden om zich extra voor te bereiden op de 24u. Zijn ervaring verzilverde hij in een vierde besttijd, maar dat was niet genoeg om Jeroen en Jorg het vuur aan de schenen te leggen. Rutger was één seconde trager dan de besttijd. Tim volgde op één tiende van de Kortrijkzaan, op de voeten gevolgd door Stefan.

In de laatste sessie kregen, in tegenstelling tot de eerste vier sessies, de piloten andere karts toegewezen. Zo mocht Jeroen niet meer met één van de beste karts van het center rijder, en kreeg de Kortrijkzaan kartnummer 1 toegewezen. Stefan, die oorspronkelijk kartnummer 17 kreeg voorgeschoteld, wisselde met Jorg mits de Lovendegemnaar wederom met kart 16 moest rijden. Jorg was er weliswaar van overtuigd dat het grote tijdsverschil tussen Jeroen en Stefan te wijten was aan de kart. Daarom besprak het duo na afloop van de vierde sessie om van kart te wisselen. Kart 16 bleek echter een raket te zijn, want Stefan ging ervandoor als een speer. Uiteindelijk klokte Stefan de snelste tijd met een 33.160, wat zo’n zestien duizendste sneller was dan Jeroens besttijd in de vierde sessie. Jorg was de tweede snelste F1CR-rijder. Hij moest al negen tienden toegeven op Stefans tijd. Jeroen werd gekraakt in de laatste sessie en wist met dertien duizendste zich voor de laatste F1CR-rijder – Tim – te plaatsen.

Volgend weekend zullen de vier eerder vernoemde piloten samen met Alex, Daan, Jorge en Remi alles geven tijdens de eerste 24u van het F1-Club Racing-team.