Voor de tweede keer dit jaar zakte het F1-Club Racing team af naar Karting des Fagnes, waar het internationaal bekend circuit van Mariembourg is gelegen. Dit keer stond er een uithoudingsrace van vier uur op het programma. F1-Club Racing zette twee teams in met Stefan en Jorg in team 1 en Rutger en Thomas in team 2.Stefan en Jorg hadden al ervaring op dit circuit door hun drie uren durende uithoudingsrace van een paar maanden geleden. Voor Rutger en Thomas was Mariembourg een nieuwe ervaring.

Rutger Vanhee

Bedoeling voor onze rijders was om elk een stint van twee uur af te werken om de pitstops tot een minimum te beperken. Bij aankomst werd al meteen duidelijk dat de startende piloten te maken gingen krijgen met moeilijke baanomstandigheden. Het asfalt in Mariembourg lat er nog nat bij van de regen tijdens de nacht ervoor en met een kart van 390cc voorzien van slicks was dat allerminst een gemakkelijke opgave.

De lastige omstandigheden toonden zich meteen in de opwarming. Verschillende rijders gingen rond hun as, zo ook Stefan en Rutger die de start voor hun rekening gingen nemen. Even later werd het startschot gegeven achter de pace kart van zodra alle karts achter hem verzameld waren.

Stefan en Rutger moesten als één van de laatsten van de 44 deelnemers aansluiten achter de pace kart maar na niet meer dan één ronde was de top tien al binnen handbereik. Voor Rutger verging het moeizamer. Hij lag op een 28ste plaats na de eerste ronde maar kon zich binnen het halfuur opwerken naar een plaats bij de eerste 20 piloten.

Bij Stefan zat het tempo er goed in. Tussen alle incidenten door reed de Tongenaar op de zevende stek. In de tussentijd werd de baan langzaam maar zeker droger, ronde na ronde, maar de bewolking boven het circuit vertraagde dat proces aanzienlijk.

Stefan Jacobs

“Ik nam de start wat conservatief omdat het op heel wat plaatsen nat lag,” zei Stefan. “Ik kon daardoor profiteren van andermans fouten. Ik kon heel wat leuke duels voeren met de piloten van de Cortex-teams en van zodra de baan droger werd, kon ik zonder problemen voluit gaan.”

Rutger klom tijdens de eerste twee uur op naar een plaats binnen de eerste 20. Daarna was het voor beide teams tijd om een pilotenwissel uit te voeren want Jorg en Thomas zaten al vol ongeduld te wachten om zich eveneens te wagen op de Waalse omloop.

“Goh, het was leuk. Enkel spijtig dat ik er een paar keer werd aangetikt, maar dit was zeker voor herhaling vatbaar,” zei Rutger.

Tegen het moment dat Stefan zijn stoeltje inruilde voor Jorg en Rutger dat voor Thomas, was de baan al nagenoeg volledig droog geworden. Het gaspedaal kon dus voor de volle 100% ingedrukt worden tijdens de tweede helft van de race.

Jorg Soens

Tussendoor moest ook binnengekomen worden om te tanken. Met een autonomie tussen 2u15 en 2u30 werd de pitstop hier nog op het laatste moment uitgevoerd en konden de twee rijders zonder zorgen hun weg verderzetten voor de resterende twee uur.

Jorg reed na zijn tankstop rond op een twaalfde plaats, een positie waar hij tot het einde van de race geen afstand meer van nam. Hij spinde niet maar het wel één hachelijk moment toen even door het gras moest om iemand te ontwijken. Door dat incident gingen een tiental seconden in rook op.

“Ik had jammer genoeg niet de snelheid om voor een top tien plaats te kunnen gaan, maar ik ben al bij al tevreden om op een 12de plaats te zijn geëindigd. Het leek erop dat onze kart heel wat topsnelheid tekort kwam, want op het rechte stuk was het onmogelijk om de concurrentie achter ons te houden, laat staan te profiteren van de slipstream om iemand in te halen,” vertelde Jorg na afloop.

Thomas Van Den Wyngaerdt

Bij team 2 streed Thomas om een plaats bij de eerste 20. Hij kwam de tankzone binnen op de veertiende plaats en hervatte de race op de 17de stelling. Thomas spinde ook éénmaal, gelukkig zonder veel erg, want hij kon de race binnen de top 20 eindigen op een 18de positie.

Thomas liet weten: “Er was een aangename sfeer, zowel op als rond het circuit, en dat uitte zich in een mooi wedstrijdverloop. Het is jammer dat ik gespind ben door het aanrijden van een tragere deelnemer. Ik wilde hem langs buiten inhalen, maar hij had me niet gezien waardoor we elkaar aantikten. Afgezien van een paar foutjes en het gebrek aan circuitkennis ben ik wel tevreden over onze race!”

F1-Club Racing

 Na de race zagen we enkel maar tevreden gezichten in onze twee teams. De wedstrijd kende heel wat incidenten, vooral tijdens de eerste twee uur toen de baan er nog nat bijlag. Dat zorgde voor het nodige spektakel op de baan maar ook ernaast! Met een twaalfde en een achttiende plaats op 44 deelnemende teams zijn we dus zeker tevreden. Op naar de volgende!

Eergisteren kwam F1-Club Racing met twee teams aan de start in First Kart Inn te Machelen. F1-Club.be werd verdedigt door Stefan, Jorg, Juan en Simon. Voor Scuderia F1-Club kwamen Rutger, Tim, Jorge en Thomas in actie.

Stefan startte tijdens de training en klokte als snelste chrono een 52.0. Deze tijd werd tijdens de hele oefensessie niet meer verbeterd door zijn teamgenoten. Ook bij Scuderia F1-Club kwam niemand aan Rutgers tijd, die de snelste chrono wist te rijden voor het team.

De keuze was voor de hand liggend: Stefan was de piloot bevoegd voor de kwalificatie. Bij Scuderia F1-Club werkte Rutger al een tactiek uit: Thomas start de race. Mits het team een miserabele kart had – waarvan het gaspedaal bleef hangen en een grootschalig gebrek aan grip – besloot Rutger om zijn stint in te lassen als de kartwissel gebeurd was. Dit zou hem in staat stellen veel tijd goed te maken.

F1-Club.be wist een zesde startpositie te bemachtigen, terwijl Scuderia F1-Club slechts op een 25^ste positie stond. De race was echter van lange duur; niets was gewonnen, niets was verloren.

Stefan startte wonderwel voor F1-Club.be. De vijfde en vierde positie kwamen meteen onder vuur te liggen en het duurde niet lang vooraleer onze man uit Tongeren nóg twee plaatsen opschoof. De piloot die hij inhaalde kon hem echter heel goed volgen en het duo reed verder aan verschroeiend tempo. Even later moest Stefan P4 weer inwisselen voor P5 toen hij werd ingehaald door zijn naaste achtervolger. Ook het verkeer maakte de zaken er niet makkelijker op; één van de redenen waarom Stefan even later terug op de zesde plaats rondreed. Maar Stefan reed geen één uur, maar twee, en dat wierp zijn vruchten af. In het tweede uur schoof hij op naar een derde plaats en schakelde hij nog een versnelling hoger. Met een tijd van 50.9 was F1-Club.be op dat moment podiumwaardig.

Stefan vertelde: “Bij de start kon ik direct aanklampen bij P5, maar inhalen was ongelofelijk moeilijk. Ik slaagde daar echter in toen we gestart waren met dubbelen. Ik koos de juiste lijn en slaagde erin P5 over te nemen. Ik kon daarna aanklampen bij P4 en ook daar kon ik een positie goedmaken. Doordat ik in een duel gewikkeld was, was het wel moeilijk om naar P3 te rijden.”

“Dankzij de twee uur durende stint schoof ik echter op naar P3. Ik kon een voorsprong van 15 seconden uitbouwen op P4 en ik had slechts 30 seconden achterstand op P1. Het was een ongelofelijk goed gevoel om twee uur aan een stuk te rijden.”

Bij Scuderia F1-Club kende Thomas een moeizame start. Toen de koplopers over start/finish reden had Thomas al een kwart van het circuit achterstand opgelopen. Hij bleef echter ‘bumperkleven’ bij zijn voorganger, maar werd even later rondgeduwd. Hierdoor kwam het team in laatste stelling te rijden, maar dit mocht de gemoederen niet bedaren voor het team. Ze gingen voor een serieuze comeback. Thomas liet een constant tempo opmeten en slaagde erin als 22^ste binnen te komen na hun eerste stint.

Tim stond klaar om het stuur over te nemen. Aanvankelijk reed hij hoge 53’ers, maar al snel kwam onze man uit Aalst in zijn ritme. Hij maakte jacht op P21. Mits dit team om het half uur een pitstop inlaste, moest Scuderia F1-Club geen rechtstreeks duel aangaan met het team in 21^ste stelling. Algauw schoven ze op in de ranking en werd de jacht op P20 geopend. Beetje bij beetje naderde het tweede F1-Club Racing-team op de teams voor hen. Opgeven was geen optie, en dat was duidelijk toen Tim het stuur liet overnemen door Rutger, die supergemotiveerd was om vanaf een 18^de positie de kloof te dichten met F1-Club.be.

Nadat Stefan zijn twee uur durende stint vervolledigd had, nam Juan het stuur over. Met vijftien seconden voorsprong op P4 ging het close zijn om als derde de pitstraat uit te rijden. Mits Juan extra gewicht moest meesleuren, boette dit in de pitstoptijd. Juan kwam als zesde terug de baan op, vlak achter de vierde en vijfde positie.

“Het was de eerste keer dat ik met bijkomend gewicht reed,” begon Juan. “Maar dankzij een inlegstoeltje zat ik nooit echt comfortabel in de kart. Mijn eerste stint was dan ook niet super; ik was twee seconden per ronde trager dan Stefan. Daarna ben ik ook nog twee keer gespind, waarvan 1 mijn schuld was.”

Rutger reed een heel belangrijke stint voor Scuderia F1-Club door zich op te werken van P18 naar P13. Hiermee dichte hij de kloof met F1-Club.be, op dat moment in negende stelling. “Toen ons team eindelijk een nieuwe kart kreeg toegewezen, merkte ik onmiddellijk een verbetering op,” zei Rutger opgelucht. “We waren van P18 naar P13 opgeklommen. Iedereen deed hard zijn best, en we probeerden elkaar voortdurend te motiveren. Uiteindelijk finishten we op een twaalfde positie – en daar ben ik persoonlijk heel tevreden mee! Ik denk dat Scuderia F1-Club bewezen heeft dat het niet moest onderdoen aan F1-Club.be en dat was uiteindelijk ook de bedoeling.”

Nadat Juan was teruggevallen naar een achtste stek voor F1-Club.be, was het aan Jorg om zich te bewijzen. De Lovendegemnaar deed een uitstekende job door als tweede snelste rijder van het team jacht te maken naar voren. Helaas moest Jorg de brokken lijmen die Juan veroorzaakte. Een inhaalrace lag terug in het verschiet, maar met een ietwat tragere kart, was dit niet gemakkelijk.

Jorg zei: “Mijn stint ging prima. De kart was dan wel niet de beste van het veld, op de rechte stukken kon hij de anderen goed bijblijven. Het was pas in de bochten dat ik wat tijd verloor omdat ik nogal wat last had van overstuur. Dat moest ik counteren door het gaspedaal wat te temperen, maar dat dit niet ideaal was voor de tijden kan je wel al raden. Onder de 52s geraakte ik niet, maar toch kon ik de kloof met de voorliggers verkleinen.”

Simon had nog nooit gereden in FKI, en dat bleek aan zijn tijden. Hij klaagde van constante pijn en reed 45 minuten aan een ietwat zwak tempo. Achteraf bleek dat de pedalen verstelbaar waren, en dat dit beter uitkwam voor hem. F1-Club.be besloot om Simon binnen te halen om de schade wat te beperken. Jorg ging de taak op zich nemen om zijn stint te verlengen naar anderhalf uur.

De Oost-Vlaming breekt hiermee een nieuw record: voor het eerst in zijn carrière rijdt hij een stint van anderhalf uur. Hiermee sprong hij in de bres voor het team en redde hij wellicht onze tiende plaats.

“Ik vreesde al het ergste toen ik de kart van Simon overnam om nog een anderhalf uur te rijden tot de volgende kartwissel, maar die vrees was ongegrond. De kart stuurde ideaal, geen onder- of overstuur. Ik geraakte meermaals in de 51s maar nog ietsjes meer motorvermogen was leuk geweest om die tijden nog wat te doen verlagen. Geen nood echter, want schijnbaar kon ik weer goed jacht maken naar de mensen voor ons,” zei Jorg.

Scuderia F1-Club kreeg het niet makkelijk te verduren doorheen deze uithoudingswedstrijd. Toch slaagde het team erin constant sneller te zijn dan het A-team, een hele verrassing. Thomas en Tim zetten alles op alles om het A-team het nakijken te geven.

Nadat Jorg een ongelofelijke uitputtingsslag wist te doorstaan, nam Juan tijdens de tankbeurt de rol van Jorg over. Positief was dat ze voldoende tijd hadden om lood in de kart te leggen. Extra seconden gespaard dus. “Ik voelde dat de kart beter was in mijn tweede stint. De tijden gingen omlaag en werden ook constanter. Het laatste half uur was echter een fysieke uitputtingsslag. Ik vind niet dat ik kan terugkijken op een geslaagde dag, maar we hebben alleszins ons doel behaald: een top-10-klassering. Proficiat dus aan het hele team!”

Ondertussen probeerde Rutger koste wat het kost de situatie onder controle te houden. De eerste twee uren waren moordend voor Scuderia F1-Club, maar niet voor onze Rutger Vanhee. Hij ging er weer tegenaan, en dat zal de concurrentie geweten hebben!

Simon legde de laatste stint af voor F1-Club.be. Rijdend op een tiende positie leek P9 niet meer mogelijk. Ook P11 kwam snel naderen. Met nog 20 minuten op de klok hadden we nog maar 45 seconden voorsprong op P11. Simon hield het hoofd echter cool en kon af en toe 51’ers rijden. Een top-10 finish werd het voor F1-Club.be!

Scuderia F1-Club maakte ook een eindspurt naar de eindmeet. Ze hadden een chaotische race, maar konden terugkijken naar geweldige prestaties. Jorge reed uiteindelijk het team naar een 12^de stek toe. Dit deed hij door in de laatste stint nog het team – dat toen in 12^de stelling reed – in te halen.

Rutger vatte de 8 urenrace kort samen: “Beide teams hebben zeer sterk gereden, en ook op strategisch vlak zat alles goed. Ik wil iedereen van het team dan ook bedanken voor hun inzet. Ik wil hierbij ook nog Thomas extra bedanken, want het was aangenaam en vooral sterk gezelschap. Het was zijn eerste race bij F1-Club Racing, en voor mijn part was dat de eerste van vele!”

Afgelopen zaterdag heeft het F1-Club Racing-team de drie uren van Mariembourg verreden. Een niet alledaags evenement, want voor het eerst sinds het bestaan van het tweejarig team, reed het een race op een outdoor-piste. Stefan Jacobs, Jorg Soens en Remi Buntinx kwamen in actie.

Verrassend om te zien waren de twee Camera On Board-teams die eveneens meededen aan het evenement. Camera On Board 2 won de race ook. Het team bestond uit indoor wereldkampioen Gregory Laporte en Geoffrey Mertens.

Eén piloot kreeg drie ronden om zich op te warmen en het circuit te leren kennen. Vervolgens werd de start gegeven zonder kwalificatie of gridopstelling. Wie het eerste aan de eerste bocht geraakte, had gewoon het meeste geluk. Stefan slaagde er in om als eerste deze bocht te bereiken.

“Ik nam mijn deel van de race zeker serieus. Ik heb de afgelopen week het circuit bestudeerd aan de hand van een luchtfoto. Dit hielp me vandaag zodat ik tijdens de drie ronden kon wennen aan de karts en het circuit. Het belangrijkste was om de ideale rijlijnen te zoeken en natuurlijk de rempunten op te zoeken,” begon Stefan. “Ik had twee warm-uplaps en toen moest ik al aansluiten achter de pacekart. Gelukkig, want langs alle kanten zag ik karts komen en ik zat in een goede positie om een deftige start te nemen. Ik zag de pacekart vertragen op het rechte stuk voor start/finish en ik probeerde de concentratie scherp te houden. Toen ik de nationale vlag zag, accelereerde ik. Uiteindelijk bereikte ik de eerste bocht als eerste.”

Stefan moest al gauw verstek laten, want bloeddorstige honden aasden op de leidinggevende positie. In de tweede bocht zakte Stefan al enkele plaatsen terug. “Op een outdoor-circuit, waar ik geen ervaring heb, is het heel moeilijk te verdedigen. Winnen was hier zeker niet mogelijk vandaag, maar al heb ik maar één bocht aan de leiding gereden, dat deel van de race nemen ze mij niet meer af!”

Doorheen het tumult van de eerste ronde, ging Stefan als vierde over de finish. Even later werd hij ingehaald door Camera On Board 2, maar vanaf dat moment kon hij met een strak tempo de vijfde plaats vasthouden voor het komende halfuur. Het was enkel in het laatste kwartier dat Stefan nog een positie moest toegeven op zijn concurrent.

Na één uur pakte Jorg Soens het stuur over. De Lovendegemnaar had nog nooit op het circuit te Mariembourg gereden, en dat resulteerde – in aanvang van zijn stint – tot een spin. Maar na zijn 360°, schakelde de F1-Club Racing-rijder een versnelling hoger. Hij legde snellere rondetijden af en kon de kloof met zijn achterliggers gestaag houden. Nadat Jorg de tankbeurt voor zijn rekening nam, viel hij even terug in de stand, maar al snel beklom hij de ladder weer en opende de deuren van de top-10 zich terug.

“Mijn spin deed zich al voor na enkele honderden meters, redelijk beschamend durf ik wel stellen en het nam ook heel wat vertrouwen in de kart weg gedurende de volgende paar ronden,” vertelde Jorg. “Gelukkig kon ik dit van me afschuiven. Vanaf dat moment liet ik quasi niemand mij terug passeren en zette ik de aanval in op de piloten voor me.”

Ten slotte nam Remi Buntinx de laatste stint voor zijn rekening. De Limburger had het wat moeilijk in het begin van wat ook voor hem zijn eerste outdooravontuur was. Remi spinde éénmaal in de middelste sector, en ging tot twee maal toe wijd in de laatste bocht. Dit zette echter geen domper op de situatie voor het team. Hoewel het er op leek dat Remi op een elfde plaats ging stranden, werd F1-Club Racing geklasseerd als het afsluitende team in de top-10.

Uiteindelijk belandde het team dus op een tiende plaats van de 53 deelnemers. Een heuse prestatie dus, maar Stefan beseft dat er hogere posities in handbereik lagen. “Er zijn 50 deelnemers, en daarvan waren wij het tiende snelste team. Dat op zich is een heuse prestatie, maar door het gebrek aan ervaring verloren we her en der wat tijd aan spins, wijdgaan, etc. Ik reed op een zesde positie vooraleer ik binnenkwam, dus voor mij was het ongetwijfeld een droomdebuut in de outdoorklasse. Misschien dat ik over twee jaar een overstap maak?”

“Outdoor racen is van een heel ander kaliber dan indoor. Je voelt je werkelijk meer F1-piloot, hoe extreem dat ook mag klinken. Maar veel inhaalsmogelijkheden, slipstreamen, anders verdedigen, het hoort er hier echt allemaal bij, en dan spreek ik nog niet over de hogere snelheid. Het was echt een prachtige ervaring, en bedankt aan mijn teamgenoten voor deze mooie race,” zei Jorg.

Afgelopen zaterdag werd de SJS Endurance Race verreden in Eupenerkarting. Met een deelnemersveld van 20 piloten, was het Ward Vrancken, momenteel derde in de stand van het Limburgs Indoorkarting kampioenschap, die de pole positie wist te veroveren. Hij plaatste zich voor Geoffrey en Timothy van BlueStar Racing. De twee andere BlueStar-piloten, Gregory Laporte en Kenny Geldhof, kwalificeerden zich op een respectievelijk zevende en achtste positie.

Voor F1-Club Racing was Jorg Soens de snelste in de kwalificaties. Hij klokte twee tienden sneller dan Stefan, maar startte achteraan wegens een fout in de startopstelling. Stefan kon zodoende vertrekken op een tiende stek, terwijl Rutger Vanhee mooi aansluit op de elfde positie. Jeroen Winters, ook van F1-Club Racing, reed een snelle ronde die goed was voor de 16^de startplaats.

Stefans broer was ook gespot op de grid. Met zijn twee teams – The Pimps en The Ho’s’ – kwalificeerden zij zich op een 15^de en 19^de plaats.

Met een vliegende start waren de positie vrijwel verdeeld door de warm-up lap. Stefan liet er alleszins geen gras over groeien en passeerde in de eerste bocht het Franse WFK1-team. Jacht makend op de beide BlueStar-piloten, volgde Rutger Vanhee zijn teamgenoot in zijn zog – terwijl Jeroen en Jorg achteraan hun boontjes moesten doppen.

Vooraan ging het er heftig aan toe. Timothy nam al gauw de tweede plaats over en maakte jacht op de overwinning. Een toevalstreffer, of eerder een fout van onze F1-Club Racing-rijder, maar toen Ward Jorg wilde dubbelen spinde Ward. Dit zorgde ervoor dat Timothy naar de leiding kon rijden. Hij had echter een zware race voor de boeg, want Ward gaf niet op. Hij vocht zich terug een baan door het veld en finishte uiteindelijk maar 3 tienden achter Timo – die de race won. Geofrey van BlueStar pakte de laatste podiumplaats voor zijn rekening, terwijl Gregory Laporte een verdienstelijke vierde plaats reed na zevende gestart te zijn.

Stefan kende de hele race een duel met Kenny Geldhof van BlueStar, en kon enkele mooie inhaalmanoeuvres plaatsen nadat de West-Vlaamse piloot de Limburger tot tweemaal toe inhaalde. Uiteindelijk werd Stefan achtste en Kenny negende. Rutger Vanhee kwam achter Stefan en Kenny de baan op na zijn eerste stop en kon zodoende het tempo volgen van beide kemphanen. Uiteindelijk strandde de Kortrijkenaar op een elfde positie.

Jorg baande zich een weg naar voren en reed even op een negende plaats. Maar na zijn pitstop viel de Lovendegemnaar terug naar P17. Even later besloot hij zijn race te staken ten gevolge van rugklachten. Niet veel later kwam ook teamgenoot Jeroen binnen voor dezelfde redenen.

We danken in ieder geval iedereen voor hun komst, en we zijn alle piloten dankbaar voor hun sportieve inzet en rijgedrag!

Foto’s volgen later op de avond…

Vandaag werd de benefietrace ten voordele van Blue Star Racing gehouden op het circuit te Worldkarts, waar dit jaar ook het WK Indoorkarting zal doorgaan. F1-Club.be is een partner van Blue Star, dus de twee F1-Club Racing teams waren dan ook onmisbaar.

F1-Club Racing bestond uit Kevin Tratsaert, Stefan Jacobs en Rutger Vanhee, terwijl het tweede team bestond uit Jorg Soens, Tibo Verkest en Tim Raes. In de briefing lootte Stefan kart nummer 33 – de kart waarmee hij vorige maand een frustrerende race in het ASFC reed – terwijl Jorg voor het tweede team kart nummer 2 lootte – de kart waarmee Blue Star-piloot Gregory Laporte de ASFC-race wist te winnen.

Met een kwalificatiesessie van 20 minuten startten Rutger en Jorg met hun kwalificatiesessie. Al snel bleek dat kartje 33 verbetering aangebracht gekregen had, want Rutger zette zich provisoir op een derde stelling. Daarna nam Stefan het stuur over en zakte even later terug naar P12, maar Kevin Tratsaert – finalist van de lichtgewichten voor IKWC 2008 – zette al gauw de puntjes op de i door alsnog een zesde chrono te rijden. Het tweede team kwalificeerde zich net buiten de top-10 op een elfde stelling.

Kevin en Tibo besloten om de start te verzorgen voor beide F1-Club Racing-teams. Kevin kende een moeilijke start, maar kon zijn positie behouden terwijl Tibo onmiddellijk doorstootte naar de achtste stelling. Mathieu, de man in vijfde stelling, hield echter heel het veld op waardoor er al vlug een kloofje geslagen werd met P4 en P5. Kostbare tijd ging verloren, terwijl de teamgenoten van Kevin verschillende strategiën bespraken om tijd te winnen. Na lange beraadslaging slaagde Kevin er toch in om Mathieu in te halen en nestelde zich zodoende op P5. Met Tibo ging het minder vlug. Vastzittend achter Lindsey Vigne zag hij talloze ronden deze vrouwelijke pilote voor hem rijden. Een inhaalmanoeuvre bleef wel uit, maar Lindsey kwam pitten, dus Tibo drukte het gaspedaal volledig in.

Rutger nam de tweede stint voor zijn rekening voor F1-Club Racing, terwijl Jorg de tweede stint verzorgde. Het was echter verplicht om twee pitstops (tankbeurten) af te werken tijdens de 250 ronden durende wedstrijd. Voor het eerste team verliep dit vlekkeloos en kon men snel P5 terug overnemen, maar het tweede Racing-team verloor al snel zicht op de top-10. Jorg bouwde adrenaline op en probeerde dit te vertalen in een extra boost.

Rutger kreeg echter snel weerstand van Team Austria, een Oostenrijks team dat kwam testen voor het WK Indoorkarting in augustus. Rutger kreeg echter een onterechte blauwe vlag, en stond niet op zijn strepen. Team Austria nam P5 voor hun rekening, terwijl Rutger al snel teruggewezen werd naar P7. De Kortrijkzaan haalde alles uit zijn kart en probeerde alsnog het verschil minimaal te houden voor Stefan, die de laatste stint voor zijn rekening nam.

Vermoeidheid speelde parten bij Jorg. Na een half uur racen zocht hij de pits op en nam Tibo nog vlug even het stuur over. Vasthangend op P14 nam Tim de laatste 83 ronden voor zijn rekening.

In de laatste stint zag Stefan zijn ploegmaat van het andere team – Tim Raes – voor zich uitrijden. Een ideale motivatie om de kloof te dichten. Stefans positie was vrij safe, waardoor hij de achtervolging op zijn teamgenoot aanging. Na talrijke ronden vond hij de aansluiting en passeerde hij hem ook dankzij het sportieve rijgedrag van Tim. Zo reed het duo een lange tijd achter elkaar op weg naar de 250^ste ronden op de zwart/wit geblokte vlag te zien. Het is echter zo dat Tim een lekke band kreeg in de laatste ronde. Hierdoor leverde het tweede team alsnog één plaats in en gaat het met P15 naar huis. Stefan verzekerde P7 voor het eerste team.

Het hele F1-Club Racing-team bedankt Blue Star voor haar sublieme organisatie!

Nadat Rutger gisteren zijn eerste punten wist te behalen in het ASFC-kampioenschap, slaagde F1-Club Racing er ook in om een topprestatie te behalen tijdens de 2 x 2uren van JMK Karting te Luik, een tweede plaats. Jorg Soens en Stefan Jacobs kenden het circuit niet en begaven zich dus op glad ijs in Luik.

In de kwalificatie kregen we reeds te horen dat er maar negen teams gingen meedoen, waardoor F1-Club Racing haar kans waagde om vooraan mee te strijden. Het team had echter geen idee met wie ze te maken hadden. Jorg startte in de kwalificatie en wist F1-Club Racing op een derde stelling te plaatsen totdat Stefan het stuur overnam. Stefan vertrouwde zich met het circuit in de eerste ronden en wist de kwalificatie als zevende af te sluiten, zo’n drie tienden verwijderd van de poletijd. Barjot team wist de pole positie te veroveren.

EERSTE RACE

De start verliep zowaar textbook-style voor het team. Stefan snelde onmiddellijk voorbij de piloot voor hem, terwijl hij een ronde later een inhaalmanoeuvre voor de vijfde plaats met succes uitvoerde. Het liep allemaal enorm vlot. Enkele ronden later zat hij al bij de achterbumper van het team in vierde stelling. Een hevig gevecht volgde, waar Stefan uiteindelijk als winnaar uitkwam. Toen de leider al na een halfuur de pits opzocht, kwam het team op een derde plaats terecht.

“Een geweldige start, dat kunnen we wel stellen. Ik had verwacht dat ik P6 kon inhalen, mits ik aan de binnenkant zat voor de eerste bocht. Daarna maakte ik jacht op P4 en P5 en mits een klein duel wist ik hen achter ons te laten. Daarna wist ik zelf niet meer hoe de posities er voor stonden. Jorg deelde mij mee dat we in derde stelling reden, maar ik begreep het niet goed. Ik pushte elke ronde zo hard als ik kon, omdat ik wist dat er nog één uur te gaan was. Ik wilde de kloof dan ook zo klein mogelijk houden met onze voorgangers,” besloot Stefan.

Na een uur kwamen bijna alle teams binnen voor een rijderswissel. F1-Club Racing was één van de laatste teams die de pits opzocht. Jorg nam het stuur over en nam het laatste uur van de eerste race voor zijn rekening. Eerst dachten we dat P2 niet meer haalbaar was, mits we nog moesten pushen om P4 van ons af te schudden. Barjot team, het team in vierde stelling, kwam binnen voor een tweede rijderwissel met nog 45 minuten op de klok. Tot grote blijdschap van F1-Club Racing dat nu stevig in derde stelling reed. Jorg klokte tijden van 30.8 tot 31.2 in het eerste halfuur van de wedstrijd, maar vond een extra versnelling in het laatste halfuur door bijna een halve seconde sneller te gaan.

“Ik voelde aan dat ik in vergelijking met Stefan niet zo snel aan mijn stint begonnen was,” zei Jorg. “Ik moest de leider laten passeren en het lukte me niet om in zijn zog te blijven, maar dat veranderde in het laatste halfuur van de wedstrijd toen we nog in strijd zaten voor de tweede positie. Ik kon een kloof van tien seconden dichten en de man in tweede stelling relatief makkelijker inhalen. Een tweede plaats was een feit!”

TWEEDE RACE

De startgrid van de tweede race werd gevormd door de rangschikking van de eerste, waardoor ons team vanaf de tweede plaats mocht vertrekken. Stefan nam weer de start voor zijn rekening en het duurde niet lang vooraleer hij de koppositie overnam. Een bikkelhard gevecht voor de eerste plaats volgde waarbij de tegenstanders er niet voor terugdeinsden om het nodige duw-en-trekwerk toe te passen.

“Het was onmogelijk om de leiding over te nemen in de eerste bocht. Ik opteerde daarom om onmiddellijk aan te sluiten bij de leider en zodoende P3 van mij af te schudden. Enkele ronden later wist ik Les BB, de leiders in de wedstrijd, in de laatste bocht in te halen waardoor ik de nieuwe leider in de wedstrijd was. Geleidelijk aan kon ik een klein kloofje slaan met hen, maar toen ik enkele achterliggers tegenkwam, die mij niet onmiddellijk lieten passeren, moest ik genoegen nemen met een duel dat niet zonder kleerscheuren afgewerkt kon worden. Les BB wist mij terug in te halen, hoewel dit niet op de eerlijkste manier gebeurde. Ik besloot dan maar om hetzelfde toe te passen, mits de leiding in de wedstrijd hier op het spel stond. Uiteindelijk wist ik de leiding terug over te nemen en stonden we na één uur nog steeds op P1.”

Jorg nam het laatste uur wederom voor zijn rekening. Daar het circuit in omgekeerde richting verreden werd, had Jorg het moeilijk om zich aan te passen aan deze omloop. Les BB slaagde erin om F1-Club Racing in te halen, waardoor we degradeerden tot de tweede positie. Het Barjot-team wist ook voorbij F1CR te snellen, en al vlug snelde het M-team voorbij. De Lovendegemnaar had moeite om 30’ers te klokken, maar wist uiteindelijk wel druk uit te oefenen op het M-team, waardoor hij een derde positie voor het team verzekerde. Uiteindelijk klokte Jorg een 30.603 als snelste rondetijd in de tweede wedstrijd.

“Het tweede circuit lag me niet, en het feit dat ik tot drie keer toe in de zijkant werd geduwd deed ons ook meer dan een ronde verliezen,” aldus Jorg. “Een tweede plaats was dus onmogelijk geworden. De derde plaats lag binnen handbereik, maar ik had veel moeilijkheden het M-team in te halen. Die zetten namelijk een hele jonge en lichte piloot in; ik kwam wel dichter in de bochten maar verloor die voorsprong constant op het rechte stuk. Door een fout van hem kon ik hem echter wel passeren.”

Met een tweede positie in de eerste race, en een derde positie in de tweede race, slaagde F1-Club Racing er alsnog in om een algemene tweede plaats te veroveren. Goed nieuws dus, zeker na de overwinning van Jorg, Jeroen en Rutger in de Aîda-race.

De volgende wedstrijd op de kalender is de LIK-race van Stefan, die in Hasselt verreden zal worden op 18 maart 2008.

“Deze race was ongetwijfeld één van de sterkste die Stefan ooit gereden heeft,” zei Jorg nog. “De vorderingen die hij maakt zijn nu onmiddellijk meetbaar op het circuit geworden. Het feit dat hij meer dan een uur lang aan de leiding kon rijden, met immense druk van zijn achterliggers, bewijst dat alleen maar. Als hij deze trend kan verderzetten, staan er ons nog mooie dingen te wachten.”

F1-Club Racing nam gisterenavond met drie piloten deel aan de Aida Karting op de baan van Worldkarts Kortrijk. Jeroen Winters, Jorg Soens en Rutger Vanhee waren de uitverkoren piloten voor twee en een half uur kartplezier. Voor Jeroen was het de eerste wedstrijd sinds enkele maanden, voor Jorg en Rutger diende de race als training voor een belangrijkere race die ze zaterdag rijden. Na twee uren belandde het team op het hoogste schavotje, de eerste keer dat F1-Club Racing goud behaalde!

Tijdens de kwalificatie hadden de piloten het gevoel op de botsauto’s van de kermis te zitten. Karts die op de omheining reden, afremden op anderen, … Alles kon, maar niet alles mocht. Na enkele gele vlag-situaties zette F1-Club Racing de derde tijd neer tijdens het half uur kwalificatie. Wetende dat ze minder dan vijf vrije ronden haden, was dit geen slecht resultaat.

Rutger wilde nog wat oefenen op z’n starts, en nam daarom de eerste stint voor zijn rekening. Toen het dubbelen met de eerste achterliggers begon, maakte Rutger een angstaanjagend moment mee. Tijdens het insturen van de laatste bocht knalde iemand hard op hem, waardoor z’n kart nét niet kantelde. Rutger kon gelukkig zonder veel erg doorrijden.

Na vijf minuten geraakte hij voorbij de man in tweede positie, alvorens het gat met de man op P1, Mathieu Vousure, proberen dicht te rijden. Een interventie van de pacekart hielp hem hierbij. Spijtig genoeg zaten er twee gedubbelden tussen de twee piloten, en kon Just4Fun, het team in eerste stelling, onmiddellijk terug een kloof slaan.

Toen Jeroen na veertig minuten het stuur overnam lag het team zo’n twaalf seconden achter op P1, en al bijna een ronde op P3. Ook Jeroen gaf zich gedurende veertig minuten helemaal, en reed daarbij vrij constante tijden – wanneer er eens vrije baan was uiteraard. Het tempo van de leider was vrij goed te volgen, totdat ook zij binnenkwamen voor hun pilotenwissel. Ze plaatsten Sidney van BlueStar Racing achter het stuur, en hij reed een seconde per ronde sneller dan F1CR, een onbegonnen zaak dus…

Jorg nam tenslotte de laatste veertig minuten voor zijn rekening. Na de verplichte tankstop werd duidelijk dat P1 niet meer haalbaar was, Sidney zette het team namelijk op twee ronden. Toch werd Jorg aangemoedigd en slaagde de Gentenaar erin om constante én snelle tijden neer te zetten. Hij plaatste het team op P3 nog eens op twee ronden extra achterstand, waardoor we zeven ronden voorsprong hadden.

 Tijdens de podiumceremonie gaf Mathieu aan dat zijn team afstand deed van de prijzen, waardoor F1-Club Racing prompt gepromoveerd werd tot de eerste positie. Het was in ieder geval veel fun en een goede training voor de komende races! We willen zeker Mathieu en Sidney proficiat wensen, zij waren iets te snel voor ons.

F1-Club Racing is twaalfde geworden in de 24 uren race op het circuit van Worldkarts te Kortrijk die afgelopen weekend werd verreden. Voor het team was dit de eerste uithoudingsrace van dergelijk formaat en alvast een ervaring om niet te vergeten.

Het team bestaande uit Remi Buntinx, Alexander Cuvelier, Stefan Jacobs, Jorge Maenen, Tim Raes, Jorg Soens, Daan Vanhamme en Rutger Vanhee werkte zich doorheen pijn, zweet, koude en vermoeidheid naar de finish van de ongetwijfeld lastigste race uit het bestaan van ons team.

Tijdens de vrije oefensessie was het zaak om de kart en het circuit te verkennen. Voor sommigen onder onze piloten lag dat niet voor de hand. Remi en Jorge hadden namelijk nog geen ervaring op de lay-out zoals die er lag voor de 24 uren. Maar al snel werd duidelijk dat dit geen probleem zou vormen. Onze twee piloten pasten zich namelijk bijster snel aan en klokten algauw dezelfde rondetijden als de meer ervaren rotten.

Uiteindelijk bleek Daan, onze gastrijder afkomstig uit de Belkart, de snelste van het team te zijn. We kozen er dan ook voor om hem de kwalificatie te laten rijden. Hij reed een foutloze ronde, maar kwam jammer genoeg niet verder dan de 11de startplaats. Vervolgens bereidde hij zich mentaal voor op de start.

Die start verliep aanvankelijk goed. Daan wist al onmiddellijk een paar plaatsen te winnen maar dan ging het bergaf.
“We werden al snel langs alle kanten aangetikt, ik ging de kant in en daardoor ben ik ook veel plaatsen verloren,” vertelde Daan. “De kart had ook enorm veel onderstuur, sommige momenten stond het stuur 90° gedraaid en schoven we nog een halve meter vooruit.”

Na twee uur werd tijdens de stint van Stefan besloten om de mechaniekzone binnen te rijden om aanpassingen te laten doorvoeren aan de bandenspanning. Die aanpassingen hadden meteen hun uitwerking, want de kart draaide al snel een halve seconde sneller dan voorheen.

Stefan vertelt over de moeilijkheid van dit voorval: “Het team probeerde mij halfweg mijn stint iets duidelijk te maken, maar ik kon niet opmaken wat. Ze wezen in de richting van de mechaniek en vertelden mij dat ik de traagste op de piste was. Naar verluidt zou de bandenspanning niet meer optimaal geweest zijn. Het duurde enkele ronden eer ik wist wat ik moest doen.”

Vier uur na de start was het de beurt aan Remi, maar een jammerlijk accident in de nabijheid van de brug bezorgde hem een gekneusde schouder en ribben tijdens het midden van zijn stint. Vol doorzettingsvermogen en volharding probeerde Remi toch nog zijn stint af te werken. Na afloop werd echter in de EHBO beslist dat hij op controle moest naar het ziekenhuis. De 24 uren kenden voor Remi hier hun teleurstellend einde.

Alhoewel zijn blessure hem zwaar viel, draaide hij toch nog mee in het team om alles een beetje in goede banen te leiden. “Het was moeilijk om te aanvaarden dat mijn race erop zat, maar ik wil graag iedereen bedanken voor de steun die ze me gaven.”

Het team reed rond op de 11de plaats en lag in strijd met Senna Racing voor een plaats binnen de top-tien.

Jorg zei: “Een 24 uren is lastig en dat bewees mijn eerste stint al. Ik kreeg het al lastig na een halfuur rijden, maar het is een kwestie van doorzettingsvermogen. Toch kreeg ik het geklaard om mijn stints meestal een uur te laten duren zodat we zo min mogelijk terrein verloren in onze strijd om een plaats in de eerste tien.”

De nacht viel en het werd voor iedereen wat lastiger. Uiteindelijk bleek dit echter één van onze pluspunten te zijn. Daan slaagde erin op te schuiven van plaats 11 naar 9 tijdens zijn stint. Tim ging op hetzelfde elan verder. Na een korte nachtrace werd het stuur doorgegeven aan Stefan.

Stefan: “Om één uur werd ik gewekt om mij voor te bereiden op een nachtelijke rit in het verre Kortrijk. Tot mijn verbazing was ik niet echt moe, maar door een miscommunicatie met het team kwam ik binnen voor een tankbeurt wat achteraf niet gebeurd had moeten zijn.”

Het was voor niemand gemakkelijk tijdens de nachtelijke uren. De barre koude van die nacht zorgde voor heel wat leed, vooral aan de handen die er bevroren leken uit te komen. Aan de snelheid raakte de kilte echter niet. Er werd vlot tijden in de 41 gedraaid, iets wat onze positie verstevigde.

De morgen was in aantocht en onze kart leek weer even stil te staan in de mechaniekzone. Alex zat achter het stuur en had opgemerkt dat er een bout was losgekomen bij het rechtervoorwiel. Met een paar ronden op de klok verloren te hebben, hervatte hij de race echter. Een 11de positie was het resultaat.

Maar F1-Club Racing was niet uit haar lood geslagen en probeerde zich weer een weg naar boven te werken. Door de consistente prestaties van alle piloten hadden we daarom weer uitzicht op een plaats in de top tien.  Maar de lichamen takelden af, zo wist ook Tim – die echter een rare fysiek in petto had.

Hij legde uit: “De eerste vijftien tot dertig minuten zat ik kapot en ook nu moest ik gaan tanken en iets daarna was ik alle vermoeidheid vergeten. Ik had het voordeel altijd te kunnen aansluiten na een snellere rijder en deze enkele ronden in zicht te houden.”

“De vreemde fysiek van Tim betekende dat hij zich eerst kapotreed in het eerste kwartier en daarna een tweede adem vond toen zijn stint teneinde liep. Heel vreemd, maar ons hoorde je niet klagen,” zei Jorg.

Rutger liet het niet aan zijn hart komen. Hij was de piloot die van ons team het meeste uren voor zijn rekening nam. Een uur aan een stuk doorrijden bleek voor hem geen probleem te zijn, en wat belangrijker is – zijn rondetijden leden er niet onder.

Bij Daan, onze snelste piloot, was dat niet het geval. Onze man uit Zaventem had algauw last van vermoeidheid en krampen in de spieren. Zijn laatste stint beperkte zich dan ook maar tot een halfuur.

Tijdens de eindspurt naar de finish kwamen verschillende kwaaltjes naar boven bij Stefan, die het plan had het laatste uur op zich te nemen. We besloten echter Tim een deel van de laatste stint voor zijn rekening te nemen, waarna Stefan zorgde voor de finish van de 24 uren.

Voor Tim was de laatste stint een verademing: “Heel de laatste stint heb ik zitten zingen in de kart “samen op de moto”, hoe onnozel het ook lijkt maar het was fun, ik zat fris en had nergens meer last van.”

“Na mijn ontbijt tastte de vermoeidheid mijn systeem aan, waardoor ik last kreeg van ademhaling, vermoeidheid, spierpijn,” vertelde Stefan. “Hierdoor heeft het team Tim nog moeten inzetten om mijn stint in twee te splitsen. Dit zorgde ervoor dat ik slechts het laatste half uur moest rijden. Mijn vermoeidheid en ademhalingsproblemen verdwenen echter als sneeuw voor de zon dankzij de adrenaline.”

Met nog een halfuur op de klok leek de tiende positie veiliggesteld, maar het noodlot sloeg toe in het laatste kwartier. Stefan stond opeens tegen de afsluiting geparkeerd tengevolge van een platte band. Een grote domper voor iedereen van het team…

“Ze sleepten mijn kart naar de mechaniek, monteerden een nieuwe band, maar de stuurstang leek krom te zijn. Hierdoor kon ik niet meer volledig op de limiet rijden,” aldus Stefan.

Jorge, die tijdens de hele 24 uren sterk presteerde, was tevreden met de prestatie van het team ondanks de tegenslag in de slotfase: “Ondanks dat we tevreden zouden zijn met een top-10, had ik het gevoel dat we meestreden om die overwinning. Het team hing heel sterk samen en het was een onvergetelijk weekend! We hadden jammer genoeg wat pech op verkeerde momenten, maar dat maakt allemaal niet uit in feite. Het was onze eerste 24u race en ik denk dat we er veel uit zullen leren voor in de toekomst!

“Ik wil tot slot nog iedereen bedanken voor een fantastisch maar wel pijnlijk weekend,” zei Tim. “We hebben elkaar beter leren kennen en dat is altijd wel fijn.

F1-Club Racing wil ook graag haar sponsors bedanken voor hun steun, met name S. Televisie, Hogeschool West-Vlaanderen en Algemene zonneweringen Huis Saeys – Van Impe!

Ook onze felicitaties aan Blue Star voor hun sterke podiumplaats en een negende positie – die er kwam ondanks de vele pech.

De volledige uitslag

Vier rijders van het F1-Club Racing-team die volgend weekend zullen deelnemen aan de 24 uren van Worldkarts hebben gisteren een test afgelegd op het Kortrijkse circuit. Het ging om Stefan, Rutger, Tim en Jorg. Jeroen, die echter niet zal deelnemen aan de uithoudingsrace, was ook van de partij.

De eerste heat vond plaats om 18.30. Jeroen Winters, komend uit Kortrijk, werd aanzien als de te kloppen man en zo bleek ook. Het circuit lag er wat glad bij, iets wat voor veel verrassingen zorgde, zelfs voor de ervaren rijders. Rijdend op een schaatsbaan verloor elke piloot wel eens de pedalen. Jeroen werd verrast in de eerste bocht, waardoor hij kennis maakte met de flexi-track, terwijl Stefan een harde klap te verduren kreeg na een crash in de voorlaatste bocht. Dit zorgde voor de nodige waarschuwingen zodoende de rijders hun rijstijlen konden aanpassen. Met tijden die reeds vier seconden trager waren dan het baanrecord, wist Jeroen toch de snelste tijd over te nemen van Stefan. Jeroen klokte een ijzersterke ronde en won de heat met één seconde voorsprong. Tim moest reeds twee seconden toegeven op Jeroens tijd, terwijl Jorg een zwarte vlag kreeg voor inhalen onder een gelevlagsituatie.

 

In de tweede heat werd duidelijk dat de baanomstandigheden al veel beter waren geworden. Het lag niet meer zo vochtig als voorheen – tenminste niet op de ideale rijlijn. Het gevolg was dan ook dat de rondetijden lager kwamen te liggen. Jeroen perste er een 34’ uit, op een tiende gevolgd door Jorg. Stefan volgde op een seconde, waardoor hij net voor Tim eindigde.

De derde sessie toonde aan dat de baan terug ‘normaal’ berijdbaar was. Met weer een dominerende Jeroen die een 33.6 op de klokken zette, kon Jorg de tweede tijd realiseren. Met zijn 34.0 was Jeroen de enige die onder de 34  seconden kon duiken. Tim vond een nieuwe versnelling, waardoor hij zich kon profileren als derde snelste F1-Club Racing-rijder. Stefan moest de duimen leggen voor zijn teamgenoten, daar hij reeds 1.1 seconde moest toegeven op Jeroen.

Rutger stak zijn neus aan het venster tijdens de vierde sessie en besloot om mee te rijden om zich extra voor te bereiden op de 24u. Zijn ervaring verzilverde hij in een vierde besttijd, maar dat was niet genoeg om Jeroen en Jorg het vuur aan de schenen te leggen. Rutger was één seconde trager dan de besttijd. Tim volgde op één tiende van de Kortrijkzaan, op de voeten gevolgd door Stefan.

In de laatste sessie kregen, in tegenstelling tot de eerste vier sessies, de piloten andere karts toegewezen. Zo mocht Jeroen niet meer met één van de beste karts van het center rijder, en kreeg de Kortrijkzaan kartnummer 1 toegewezen. Stefan, die oorspronkelijk kartnummer 17 kreeg voorgeschoteld, wisselde met Jorg mits de Lovendegemnaar wederom met kart 16 moest rijden. Jorg was er weliswaar van overtuigd dat het grote tijdsverschil tussen Jeroen en Stefan te wijten was aan de kart. Daarom besprak het duo na afloop van de vierde sessie om van kart te wisselen. Kart 16 bleek echter een raket te zijn, want Stefan ging ervandoor als een speer. Uiteindelijk klokte Stefan de snelste tijd met een 33.160, wat zo’n zestien duizendste sneller was dan Jeroens besttijd in de vierde sessie. Jorg was de tweede snelste F1CR-rijder. Hij moest al negen tienden toegeven op Stefans tijd. Jeroen werd gekraakt in de laatste sessie en wist met dertien duizendste zich voor de laatste F1CR-rijder – Tim – te plaatsen.

Volgend weekend zullen de vier eerder vernoemde piloten samen met Alex, Daan, Jorge en Remi alles geven tijdens de eerste 24u van het F1-Club Racing-team.