De Limburgse delegatie van het F1-Club Racing-team, namelijk bestaande uit Stefan Jacobs en Simon Vanclee, zakte vandaag af naar Eupen voor de vijfde manche van het Limburgs Indoor Kartingkampioenschap. Het seizoen is nu halfweg, en beide piloten staan in de top-15 van het rijderskampioenschap.

Stefan kwam vorige week trainen voor de Eupense race, Simon deed dit niet. Doch, Stefan was niet geheel tevreden met de karts. “Allereerst reed ik op de reverse, maar de karts waren ook niet echt comfortabel. Ik liet mijzelf in de ilusie dat het vandaag beter ging gaan…”

Als eerbetoon voor Simon-Lee Duts’ moeder deden alle deelnemende piloten een zwarte band rond hun arm. Dit omdat Simon-Lee’s moeder afgelopen zondag overleed. Het hele F1-Club Racing-team, alsook de F1-Club.be-redactie wenst Simon-Lee Duts en zijn familie een innige deelneming en veel sterkte in deze moeilijke periode.

Stefan kwalificeerde zich op een zeventiende stek, nadat hij de helft van de sessie op P15 reed. Helaas verbeterden Wim Francis en Sofie Thimester nog hun tijd in de laatste ronde. Voor Simon ging het iets minder; een 21ste startplaats was het resultaat.

“De stuurstang verhinderde mij om comfortabel een bocht te nemen. Weinig grip, en veel speling op het stuur. Dit maakte de kwalificatiesessie niet gemakkelijk. Ik kreeg te horen dat ik op P15 stond, een redelijke startpositie, maar uiteindelijk viel ik nog terug naar P17. Jammer,” vertelde Stefan.

De start van de race verliep zowaar vlekkeloos, maar al snel merkte Stefan dat hij niet opgewassen was tegen het sterke deelnemersveld. Simon probeerde zich geleidelijk aan naar voren te werken. Stefan had moeite om Wim Francis bij te houden, maar eens hij de aansluiting vond en enkele ronden wist aan te dringen, liet Wim Stefan sportief voorbij. “In het begin was de aansluiting wat zoek, maar eens ik aan zijn achterbumper kleefde, en hem er op attent maakte dat ik achter hem reed, liet hij mij al vlug passeren. Heel sportief!”

Heel wat chaos op de baan zorgde ervoor dat het F1CR-duo zich naar voren kon werken. Verrassend was Johnny Moens die al in de opwarmingsronde spinde en zodoende achteraan moest starten. Ook Jelle Soeffers kende een probleemvolle race en eindigde de race in 24ste stelling.

Uiteindelijk leidde Stefan een treintje met acht piloten. Michael Moens probeerde Stefan onder druk te zetten. Dit lukte hem ongetwijfeld, maar Stefan hield het hoofd koel en bezweek er nooit onder. Michael kwam één keer langs Stefan bij het oprijden van de brug. Stefan roeide met alle riemen die hij had om zijn positie te verdedigen. “Opeens reed hij langs mij, dus ik duwde de kart naar voren met mijn lichaam, al springend. Dit hielp waardoor ik de eerstvolgende bocht als eerste haalde.”

Opgeven stond echter niet in het woordenboek van Michael Moens. De Tongenaar drong in de eerste bocht – na het rechte stuk – aan om Stefan te passeren. De F1-Club Racing-piloot hield altijd de deuren gesloten, maar enkele ronden later slaagde Michael er toch in Stefan te passeren.

“Hij raakte me lichtjes aan de achterzijde van de kart waardoor ik wijd moest gaan. Michael kwam naast mij, ik probeerde nog te verdedigen, maar de positie was van hem. Ik probeerde in zijn zog te blijven en op dat moment leek ik toch sneller te zijn als hem. De volgende ronde hing ik aan zijn achterbumper aan de dubbele linkse, waardoor ik besloot hem op het rechte stuk uit te remmen. Dit manoeuvre lukte, dus P13 was terug binnen.”

Met nog twee minuten op de klok – en Simon slechts twee karts verwijderd van Stefan – besloot Stefan om een nieuwe verdedigende lijn aan te nemen op de plaats waar hijzelf Michael Moens voorbijging. “Uit ervaring weet ik dat concurrenten mij proberen in te halen op dezelfde manier als dat ik hen inhaalde. Daarvoor kon ik dus rustig mijn lijnen rijden, omdat ik wist dat ze het niet durfden proberen. Toch was ik op mijn hoede. Maar na mijn inhaalmanoeuvre besloot ik helemaal links te rijden en iets vroeger te remmen zodat ik zeker was dat ze mij daar niet konden inhalen.”

“Een scary moment? Ja, ééntje. Ik verloor bijna de controle over het stuur in bocht één, maar ik kon een spin vermijden door wat gas te geven en bij te sturen. Gelukkig maar, want anders was het zo goed als voorbij!”

Stefan eindigde dus op een dertiende positie van een deelnemersveld van 25 piloten. Simon pakte P16 en een 20ste tijd. Stefan klokte de 21ste tijd.

Een lichte teleurstelling? “Ja, zeker en vast wel. Ik was tevreden over de ervaring die ik kon vertalen in deze race. Het feit dat ik zo goed als alle piloten achter me kon houden was fantastisch, maar het feit dat ik zoveel punten heb moeten inleveren door een mindere tijd? Neen, daar ben ik niet goed van. Maar kop op, volgende race beter!”

De volgende LIK-race wordt verreden op het “thuiscircuit” van alle LIK-piloten, namelijk in Bilzen.